MEZDEKLİK

    437 yılında İran’da ortaya çıkmıştı.İkiliğe dayanan bir mezhep olan Mezdek, insanların her yönüyle eşit yaşamalarını öngörüyordu.her şey toplumun ortak malıydı.
  Şehristani’nin Milel ve Nihal adlı esrinde Mezdekliğin temel itikadı şöyle anlatılmaktadır:”İnsanlar nasıl su ve ateş gibi şeyleri ortak kullanıyorlarsa başka her şeyi de aynı şekilde kullanabilirler”.
  Mezdek’in kendisi ve arkadaşları da bu kuralları uygulamışlar, zenginlerin mallarını fakirlere verdikleri gibi kadınları toplayıp aynı şekilde dağıtmışlardı. Bu hareket öyle gelişmiş ve baş edilmez olmuştu ki , dönemin İran hükümdarı Kubat bunlara boyun eğmek zorunda kalmıştı.Fakat bir süre sonra işler çığırından çıkıp insanlar evlatlarını tanıyamaz duruma gelince , Kubat onlara karşı savaş açmış ve kökünü kazımak için büyük bir katliam sergilemiştir.Yine de Mezdekilik yaşamış ve İslamiyet’in doğuşundan sonra bile Kirman havalisinde izleri görülmüştür.
  Meymun oğlu Abdullah da tarikatını oluştururken en çok Mezdeklikten etkilenmiştir.
  Kırmıtiler, her şeyi toplumun ortak malı olarak görürler, erkelerin istedikleri kadınlarla yatması, bu inanışa göre samimiyetin en yüksek kardeşliğin en ileri boyutuydu.Erkekler ziyaretine gelen arkadaşlarının memnun etmek için, karılarını onlara takdim ediyorlardı.Bu yaşayışa bürünen topluluk zamanla eşkıyalığa ve caniliğe yöneldi.

TAPINAK ŞÖVALYELERİ:BÜLENT BENGİSU

SELÇUKLU  TARİHİ  SAYFASI